เกินรับ..ความคับแค้น

                                                                             

                                                                                                                                       เราอุตส่าห์สร้างฝันอันสวยหรู

แล้วอยู่อยู่มารร้ายทำลายฝัน
บ้านเมืองเคยสงบก็จบพลัน
เราจักต้องห้ำหั่นมันกับมือ

เมื่อประเทศถูกข่มขืนจนขื่นขม
จะสุขสมสำราญได้นานหรือ
เราต้องมาร่วมแรงกันแย่งยื้อ
แล้วลุกฮือต่อสู้กับหมู่มาร

ได้เวลารวมพลังกันครั้งใหญ่
ยึดเมืองไทยคืนมาจากซาตาน
ด้วยหัวใจสำนึกอันฮึกหาญ
ขับไล่เดียรัจฉานพ้นบ้านเมือง

เมื่อดวงใจย่อยยับและคับแค้น
ฝังแน่นเกินรับความคับเคือง
ต้องอึดอัดฝืนทนจนคางเหลือง
มาปลดเปลื้องระบาย..ขับไล่มารฯ