อาลัย...เชี่ยนมาก

ดวงแดง คราบแห้งเกรอะ.....รอยเปื้อนเปรอะ เลอะถนน

รอยด่าง ระหว่างชน.....คราบน้ำหมาก จากปากบ้วน

คือรอย ประวัติศาสตร์.....ถูกตัดขาด พินาศด้วน
ถูกพราก จากขบวน.....ความรุ่งเรือง ของเมืองไทย

รัวถี่ เพลงลีลา.....ด้วยท่วงท่า ช้าเร็วไว
ทิ่มตำ ย้ำเข้าไป.....เป็นจังหวะ กระบอกยน

หมากแหลก แตกละเอียด.....เปลือกสีเสียด เนียนปี้ป่น
ไม้ยอน กระแทกก้น.....ดันขึ้นมา ท่าชำนาญ

ตะปป เข้าใส่ปาก.....เคี้ยวเหลือกาก คายทิ้งชาน
สักพัก ชักลนลาน.....หูตาลาย คล้ายยันหมาก

เชี่ยนหมาก จำจากลา.....ไม่เห็นหน้า มาพลัดพราก
ต้นพลู อยู่เพียงซาก.....หวนคะนึง ถึงปูนแดง

หมากไทย คือความหลัง.....หมากฝรั่ง ยังมาแรง
ติดก้น ทุกหนแห่ง.....นิยมเคี้ยว กันเหนียวแน่นฯ

ภาพ : bayore.net