๑. ชีวิตงดงามตามวิถี
สามัคคีปรองดอง ณ ท้องทุ่ง
มิตรภาพฉาบดินกลิ่นจรุง
ด้วยต่างมุ่งจัดสรรปันหญ้าฟาง
๒. เนิ่นนานนกเอี้ยงเลี้ยงควายเฒ่า
ยังคงเฝ้าห่วงใยไม่เคยห่าง
ให้สงสารหัวอกนกกระยาง
ถูกเมินหมางผลักไสใจสลาย
๓. ทุ่งนาหลังเกี่ยวดินเหี่ยวแห้ง
รอฝนพลิกแล้งให้แห้งหาย
เหลือเพียงตอซังประทังควาย
กับต้นตาลใกล้ตายที่ชายนา
๔. ภาพความงดงามตามธรรมชาติ
บรรจงวาดวิถีอย่างมีค่า
คงถูกกลบลบไปในไม่ช้า
เมื่อการพัฒนามาบดบัง
๕. แดดอ่อนรอนรอนตอนอัสดง
สุริยงลับเหลี่ยมไศลหลัง
ฉาบทาฟ้าหม่นดั่งมนต์ขลัง
ห้วงภวังค์อยู่ไหนไม่รู้ตัว
๖. โอ้ว่าผืนนาอย่าลาลับ
นกกระยางให้กลับเมื่อฟ้าหลัว
ฝูงควายเล็มหญ้าอย่าหวั่นกลัว
นกเอี้ยงอย่าหายหัวไปชั่วกัลป์ฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น